درحال انتقال به فروشگاه

 هشدار سالمندی: مصرف این داروها در سالمندان باید با احتیاط باشد، زیرا ممکن است اثرات ضد و نقیض داشته باشد.

• داروهای ضدافسردگی:

آمی تریپتیلین 

پاروکستین 

سرترالین

 فلوکستین 

بوپروپین



مراقبت در منزل

 اطلاعات عمومی

• آموزش های کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره تلفن پزشک یا پرستار را فراهم کنید تا در صورت
   بروز هرگونه سؤال تماس بگیرند.

• در مورد بیماری و سیر پیش رونده ی آن برای بیمار توضیح دهید. راهنمایی خانواده و یا مراقبت دهنده در مورد مراقبت در منزل و کمک به
   آنها جهت شناسایی مرحله بیماری

• به مراقبت دهنده جهت شناسایی علایم و نشانه ها و مرحله ی بیماری کمک کنید.

•  توضیح دهید که علایم رفتاری در نتیجه ی درمان مشکلاتی از قبیل ناراحتی های فیزیکی، عوارض جانبی داروها، درد و عفونت ایجاد می شود.

آموزش های ویژه

• آموزش به مراقبت دهندگان در مورد نحوه ی کمک به بیمار جهت ایجاد انگیزش و جهت یابی

  • معرفی مراقبت دهندگان با نام در همه اوقات و تشویق آنها به استفاده از اتیکت

  •  آموزش در مورد ثبت و یادداشت آموزشها و دستورات

  • قرار دادن ساعت یا تقویم در مناطق قابل دید برای بیمار

  • یادآوری زمان فعالیت ها مطابق برنامه برای بیمار

  • ثابت قدم بودن و استفاده از تکرار

  •  ارایه آموزش های ساده و گام به گام

  • یادآوری مکرر روز و ساعت و مکان

  • قرار دادن اشیاء شخصی و اشنا برای بیمار

 تشویق بیمار و مراقبت دهنده به برنامه ریزی فعالیت های روزانه، که به بیمار کمک خواهد کرد تا بر روی وظایف از قبیل حمام کردن، لباس پوشیدن،
 تمیز کردن تمرکز داشته باشد



مراحل کاهش عملکرد

مرحله ی I: گیجی رودرس

• فراموش کاری، گم کردن اشیا

• کاهش میزان آگاهی (افسردگی شایع است)

مرحله ی II: گیجی دیررس 

•  افزایش اختلال در اداره ی پول، کار، رانندگی، خانه داری و خرید

• افسردگی، افزایش خستگی

•  کناره گیری از اجتماع و فعالیتهای روزمره و دوستان

• علایم دنیس و احساس شبیه به این که من حافظه ام را گم کرده ام

•  ممکن است نیاز به بستری بیمار در یک مرکز مراقبتی باشد.

مرحله ی III جنون متغیر

• افزایش فقدان فعالیتهای روزمره ی زندگی

• بدتر شدن علایم

• کناره گیری از خانواده و دوستان

• صحبت کردن و نوشتن به سختی و نامفهوم

مرحلهای IV و جنون تاخیری

• دوره های تحریک کوتاه، ناتوانایی در به خاطر آوردن خوردن، جویدن و بلع

• فعالیت های ارادی کم

• عدم تشخیص خانواده و یا مراقبت دهنده

آموزش 

• در نظر گرفتن زمان جهت فعالیت های خوشایند از قبیل نقاشی و قدم زدن

• تشویق بیمار به شرکت در فعالیتهای سازماندهی شده

• آموزش مراقبت دهندگان در مورد برخورد با بیمار اژیته و تغییر در محیط

• صحبت کردن با صدای آرام

• آرام و ساکت نگه داشتن محیط و خودداری از ازدحام

• کاهش تعداد و نوع محرک ها، به خصوص اگر نشانهای از ناامیدی و آشفتگی وجود دارد.

• آگاه بودن از عوامل تسریع کننده اژیتاسیون از قبیل صدای بلند و بی نظمی و محدود کردن یا تغییر آن

• توضیح به مراقبت دهنده در مورد احتمال صدمه به بیمار به علت وضعیت تخریبی پیشرونده و تشویق آنها به برقراری احتیاط های ایمنی در خانه

• تشویق مراقبت دهنده به نظارت بر بیمار جهت محافظت وی از صدمه، تحقیر یا گم شدن

• دور کردن وسایل خطرناک و مرتب نگه داشتن محیط زندگی بیمار

• عاری نگه داشتن محیط اطراف از اشیاء تیز و قابل اشتعال از قبیل فندک

• برداشتن یا کم کردن قفل درها

• توصیه به استفاده از ماشین ریش تراش برقی به جای خود تراش دستی توسط بیمار

• عدم اجازه به بیمار برای انجام فعالیتهای پرخطر از قبیل سیگار کشیدن و پخت و پز

•  قرار دادن کارت شناسایی شامل نام، شماره تلفن و آدرس در جیب های بیمار

• کمک گرفتن از دیگران جهت انجام کارهای معمول روزانه ی بیمار از قبیل بهداشت، تغدیه، توالت و غیره

• آشنایی بیمار و مراقبت دهنده وی با فروشگاه های تجهیزات و لوازم پزشکی جهت تهیه وسایل کمکی مانند میله ها جهت حمام و توالت و غیره

• جهت حمام و توالت وسایل کمکی و میله تهیه نمایید. سیستم زنگ خطر و یا سایر علایم اخطار را در منزل نصب نمایید تا در صورت بیرون رفتن 
  بیمار از درب منزل شما را آگاه کند.

• در مورد نیازهای بیمار به بهداشت معمولی از قبیل حمام کردن، شامپو زدن، مراقبت از پوست و دهان شرح دهید و احتمال نیاز به یک مستخدم
   جهت انجام مراقبت های معمولی روزانه و افزایش وابستگی با پیشرفت بیماری را توضیح دهید.

• در مورد نیاز به کمک در هنگام لباس پوشیدن از قبیل بستن زیپ شرح دهید.

• در مورد نیاز به برقراری عادات معمولی رودهای و ادراری توضیح دهید.

•  توضیح در مورد راه های پیشگیری از یبوست:

  • تعیین الگوی طبیعی دفع بیمار

  •  یادآوری به بیمار جهت رفتن به توالت طبق برنامه

  • استفاده از مسهل ها و ملین ها طبق تجویز

  • تشویق بیمار به نوشیدن مایعات و خوردن غذاهای پرفیبر

  • آگاهی در مورد نشانه های مدفوع فشرده (عدم اجابت مزاج برای سه روز، مدفوع نیمه جامد و بی قراری)، توضیح در مورد 
    روش های درمان مدفوع فشرده (مسهل، ملین، شیاف، انما)

• توضیح در مورد راههای پیشگیری از بی اختیاری ادراری:

  • بررسی عادت معمول ادرار کردن

  •  یادآوری بیمار جهت رفتن به دستشویی هر دو ساعت یک بار

  • عدم نوشیدن مایعات قبل از خواب

  •  استفاده از پوشک ها و پدهای یک بارمصرف همانطور که توصیه شده است.

داروها

• هدف، مقدار، زمان و روش مصرف هر یک از داروهای تجویز شده و عوارض جانبی که باید به پزشک و پرستار گزارش شود را توضیح دهید.

•  در مورد نیاز به انجام آزمایشات دورهای با مصرف بعضی از داروهای خاص از قبیل Donepezil توضیح دهید.

رژیم غذایی 

• بیماران آلزایمر نیاز به رژیم غذایی کاملا متعادل پرفیبر و پرکالری دارند.

• در مورد انجام آزمایش خون و ادرار آموزش دهید.

• بهتر است همه غذا در یک بار ارایه مصرف گردد (از قبیل اول سالاد، سپس غذایی اصلی)

•  به بیمار در بریدن غذا کمک نمایید.

•  جهت پیشگیری از آسپیراسیون، اقدامات ذیل را دنبال کنید:

• ارزیابی هوشیاری بیمار

• مانیتور توانایی جویدن و بلعیدن بیمار

• یادآوری بیمار به آهسته خوردن، لقمه های کوچک گرفتن و بلعیدن غذا قبل از گرفتن لقمه بعدی

درمان مکمل 

• توصیه کنید که در مورد استفاده از درمان های دیگر و مکمل با پزشک و یا پرستار صحبت کنند، زیرا برخی از درمان ها ممکن است با
   درمان های تجویز شده تداخل داشته یا مضر باشد.

•  گینو بیلوبا  : ممکن است اثرات خفیفی روی رفتارگاشته باشد. معایب آن شامل نداشتن دوز و آمادگی مشخص، تداخلات احتمالی 
  نامطلوب با آسپرین، ویتامین E یا سایر داروها تجویز شده.

•  ویتامین E: ممکن است پیشرفت بیماری را به تاخیر اندازد.

• سلژیلین : ممکن است پیشرفت بیماری را به تأخیر اندازد.

مراقبت های روانی

•  تشویق بیمار به بیان شفاهی ترس ها و نظرات خود در مورد بیماری و پیشرفت آن

•  ارایه راهنمایی های واقعی همانطور که قبلا ذکر شد.

• تشویق بیمار و خانواده به پرسیدن سؤالات و بیان عصبانیت و سوگ

• ارایه اطلاعات به بیمار و خانواده در مورد گروه های مشاور و حامی

• تشویق و کمک به بیمار جهت شرکت در مراقبت از خود تا حد ممکن

• تمرکز بر توانایی های بیمار

مراقبت های پیگیری

• بر اهمیت ویزیتهای منظم و پیگیر تأکید کنید و مطمئن شوید بیمار نام و شماره تلفنهای ضروری را دارد.