سرطان استخوان                                                                   Bone cancer

تعریف: سرطان اولیه ی استخوان غیر شایع است و حدود ۲٪ از بدخیمی ها را در آمریکا تشکیل می دهد. اوج بروز آن بین ۱۵ تا ۱۹ سالگی و بعد از ۶۵ سالگی است. این نوع سرطان، ششمین سرطان شایع در بچه ها و سومین در میان جوانان و بزرگسالان است. انواع آن شامل اسئوس [1] (کلاسیکه استئوسارکومای پریئوست)، غضروف ها (کندروساکومای اولیه و ثانویه فیبروز (فیبروسارکوما، هیستوسیتومای بدخیم فیبروز) و رتیکولواندوتلیال (سارکوم اوینگ [2] ، آنژیوسارکوما، لیومیوسارکوما و رابدومیوسارکوما [3] ) است.

علل و عوامل خطرزا

• بیماری پاژه
• دیس پلازی فیبروز
• انکوندروماتوز
• ایسکمی استخوان
• قرار گرفتن در معرض اشعه

علایم و نشانه ها

• استئوسارکوما: شکایت از درد و ادم در اندام مبتلا، علایم معمولاً در شبها بدتر شده و با گسترش تومور افزایش می یابند. درد مداوم و شدید و شکستگی های پاتولوژیک در صورت وجود بیماری پاژه مشاهده شده است.
• کندروسارکوما: درد مزمن، کند و رنج اور، سفتی و ادم قسمت بالای محل تومور
• فیبروسارکوما: درد و ادم محلی مبتلا
• اوینگ سارکوما: درد پیشرونده و ادم ناحیه مبتلا، آنمی، لوکوسیتوز، افزایش ESR

تست های تشخیصی

• هر پروسیجر، هدف و احساسات معمول در حین آن را که احتمالا به وجود خواهد آمد، توصیف کنید. همچنین مراقبتهای قبل و بعد از پروسیجرها را شرح دهید.
  • MRI و CT اسکن: محل و وسعت تومور و ارگان های درگیر را مشخص می کند.
  • رادیوگرافی: محل، وسعت و نوع تخریب و مقدار تغییر شکل استخوان را مشخص می نماید.
  • اسکن استخوان: محل های چندگانه بیماری، وسعت محل بیماری، فعالیت تومور و متاستاز استخوانی را مشخص می کند.
  • بیوپسی : تعیین نوع، مرحله و درجه تومور
  • عکس قفسه سینه: تعیین متاستاز بیماری به ریه
  • بیوپسی مغز استخوان: برای بررسی از نظر متاستاز

 

 

درمان

 طبی

• درمان
  • رادیوتراپی: اشعه درمانی خارجی
  • شیمی درمانی

برای استئوزنیک سارکوما:

• دوکسوروبیسپن [4]
• سیس پلاتین [5]
• متوتروکسات با دوز بالا
• ایفوسفاماید [6]
• داکتینومایسین [7]
• سیکلوفسفاماید [8]

برای اونیگ سارکوما:

• ترکیبی از داروها شامل: وین کریستین، اکیپنومایسین D، دوکسوروبیسین و سیکلوفسفاماید، ایفوسفاماید و اتوپوساید [9]

جراحی

• برش وسیع به همراه آزاد نمودن عضو
• رزکسیون En bloc: اکسزیون وسیع بافت نرمال اطراف تومور، خارج کردن دسته های عضلانی به صورت کامل در محل شروع تومور، رزکسیون استخوان درگیر و نیز بافت عروقی
  • عوارض: زمان طولانی جراحی، بیهوشی طولانی مدت، از دست دادن حجم زیاد خون
• آمپوتاسیون
• ترمیم دوباره بافت: آلوگرافت، اتوگرافت و گرافت عروقی
• اندام مصنوعی
  • ماساژ جهت کاهش اسپاسم و انقباض عضلانی ممکن است کمک کننده باشد.

مراقبت در منزل

اطلاعات عمومی

•  آموزش کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره تلفن پزشک و یا پرستار را فراهم کنید تا در صورت بروز هرگونه سؤال، تماس بگیرند.
•  به بیماری که قرار است قسمتی از عضو وی برداشته شود، آموزش دهید که بعد از عمل برای مدتی نمی تواند راه برود و ناتوان خواهد بود.
• توضیحات پزشک در مورد نوع سرطان و درمان تجویز شده را مرور کنید (مباحث «شیمی درمانی»، «رادیوتراپی» و «آمپو تاسیون» را ببینید).

 

 

 

روش های درمانی دیگر

• از آنجایی که برخی از درمانها از جمله داروهای گیاهی ممکن است که مضر باشند و یا با داروهای تجویز شده تداخل داشته باشند، لذا لازم است که قبلاً با پزشک یا پرستار در مورد استفاده از آنها مشورت شود. به عنوان مثال، برخی داروهای گیاهی (مثل دم کردهای پوست نوعی درخت آمریکایی[10] کالاموس [11] و کلت فوت [12] ) سرطانزا  هستند.
• بیمار را آگاه کنید که ممکن است پارهای از درمان های جایگزین جهت بهبود درد و عوارض جانبی شیمی درمانی یا پرتودرمانی مورد استفاده قرار گیرند،
  • درمان های آرام سازی
  • یوگا
  • بیوفیدبک
  • نوع دعا و تزکیه ی نفس
  • تصویرسازی هدایت شده

مراقبت از افراد مسن

• به خانواده ی بیمار توضیح دهید که هر چند شیمی درمانی راه مطمئنی جهت استفاده در افراد مسن است، اما تغییرات مربوط به سن در کبد، جریان خون و ذخایر متابولیکی بر روی متابولیسم دارو اثر گذاشته و عوارض جانبی بیشتری را ایجاد می کند.
• عوارض جانبی داروهای تجویز شده را مرور کرده و تأکید کنید که جهت تنظیم دوز دارو، این عوارض باید سریعا به پزشک و یا پرستار گزارش شوند.
•  به خانواده و مراقبین بیمار اطلاع دهید از آنجایی که شیمی درمانی در افراد مسن باعث ضعف و سستی بیشتر می شود و بیمار در این حالت نیازمند مساعدت و حمایت بیشتری خواهد بود، از این رو بیمار پرتودرمانی را بهتر تحمل خواهد کرد.
• در صورت نیاز، بیمار را به استفاده از مراکز ارایه دهنده ی خدمات مراقبتی در منزل تشویق نمایید.

مراقبت های روانی – اجتماعی

•  بیمار را تشویق کنید تا در مورد ترس و نگرانی های خود پیرامون بیماری و پیش آگهی آن صحبت کند،
• بیمار را به بیان احساساتش نسبت به از بین رفتن قدرت بدنی و غم و اندوه ناشی از بیماری و تغییر در تصویر ذهنی از خود تشویق کنید.
• اطلاعات لازم را در مورد گروه های حمایتی و مشاوره را در اختیار بیمار و خانواده ی او قرار دهید.
• بیمار و خانواده ی او را جهت مراجعه به مراکز مشاورهای فردی و یا گروهی جهت کاهش
  استرس های عاطفی و کمک به انجام امور روزانه زندگی تشویق کنید.
•  مراقبین بیمار را تشویق کنید تا در مورد نگرانی های خود راجع به بیماری، ناتوانی و اثرات آن بر روی شیوه ی زندگی صحبت کنند.

پیگیری مراقبت

• بر اهمیت ویزیت های منظم و پیگیر تأکید کنید و مطمئن شوید که بیمار نام و شماره تلفن های ضروری را دارد.

ارجاعات

بیمار را به یک مرکز مشاورهای روانی - اجتماعی ارجاع دهید:

• بیمار و خانواده ی او جهت مشاوره
• بیماران مرد: مشاوره جهت ناتوانی جنسی
• بیماران زن: مشاوره ی تنظیم خانواده و تولید مثلی، زیرا حاملگی منجر به بدتر شدن علایم می شود.