[1] . Cricopharyngeal

علایم هشدار دهنده

• به مرور بر علایم و نشانه های پیشرفت بیماری که باید به پزشک یا پرستار گزارش شود، شامل: افزایش ترشح بزاق، ضعیف شدن صدا، اختلال در بلع (بلع مشکل) و یا احساس خفگی

آموزش های ویژه

• به بیمار و مراقبت دهنده در مورد نگهداری تجهیزات کمک تنفسی در منزل (از قبیل اکسیژن درمانی، تجهیزات ساکشن) و نشان دادن نحوه ی استفاده از انها به اعضای خانواده توضیح دهید.
•  نسخه را از پزشک درخواست کرده و به بیمار و مراقبت دهنده در تهیه تجهیزات لازم از
  فروشگاه های تجهیزات پزشکی یا داروخانه کمک کنید.
•  استفاده از یک وسیله ی کمک تهویه ای غیرتهاجمی (Bi DAP) هنگامی که ظرفیت حیاتی به زیر ۷۰٪ کاهش یافته، توصیه شود.
• دستورالعملهایی را جهت بهبود تنفس تهیه کنید:
•  اموزش بیمار در مورد عدم دراز کشیدن بعد از غذاخوردن
• اجتناب از مصرف وعدههای زیاد غذایی که موجب افزایش فشار شکمی و ایجاد اختلال در باز شدن دیافراگم می شود.
• خوابیدن در حالی که سر ۱۵ تا ۳۰ درجه بالا قرار گرفته است.
•  آموزش و نشان دادن نحوه استفاده از الکترولارنکس [1] جهت تسهیل صحبت کردن
• توضیح در مورد نیاز به استفاده از سایر روش های ارتباط (استفاده از چشمها، چشمک زدن) وقتی که صدا دیگر عملکرد ندارد.

داروها

• به بیمار در مورد هدف، مقدار، زمان و روش مصرف هر یک از داروهای تجویز شده و عوارض جانبی که باید به پزشک یا پرستار گزارش شود، توضیح دهید،

فعالیت

• به بیمار در مورد انجام متعادل ورزشهای اکتیو و پاسیو در محدوده ی دامنه ی حرکتی (فعال و غیرفعال) با دوره های استراحت و اجتناب از ورزش ها و فعالیتهای شدید و شرکت در فعالیتهای خانواده آموزش دهید.
• در مورد استفاده از بریس، اسپیلنت (اتل) و گردنبندهای گردنی، جهت حمایت از دستها، قوزک پاها و گردن و نحوه استفاده صحیح از آنها را شرح دهید.
• ورزشهای تقویتی کششی را جهت نگهداری عملکرد ماهیچه ها و کاهش اسپاسم عضلانی مرور کنید.
• پروسیجرها جهت پوزیشن دادن و انتقال و تکنیکهای چرخش را به مراقبت دهنده نشان دهید،

رژیم غذایی

• پرکالری، پرپروتئین و نرم تا حد تحمل، استفاده از وعدههای غذایی مکرر در حجم کم به داشتن برنامه غذایی کافی کمک می کند.
•  به بیمار جهت اندازه گیری وزن خود به صورت هفتگی (در یک زمان مشخص با پوشیدن
  لباس های مشابه و استفاده از یک وزنه) و گزارش پیش رونده ی کاهش وزن آموزش دهید.
• به بیمار و مراقبت دهنده در مورد بررسی توانایی بلعیدن بیمار و این ادارهای وضعیت، همزمان با پیشرفت بیماری، آموزش دهید.
• غذاهای پوره شده را در قسمت خلفی زبان قرار دهید.
• در صورتی که مصرف غذاهای جامد هنوز امکان دارد آن را به تکه های کوچک قسمت کرده و هر قسمت کاملاً جویده و بعد از بلع کامل، لقمه بعدی را بگیرید تا از آسپیراسیون جلوگیری شود.
•  کناره های دهان بیمار را بعد از غذا خوردن و در مواقع لزوم تمیز کنید.
•  از پیشبند هنگام خوردن استفاده شود
• در صورت نیاز به تغذیه با لوله ی بینی - معدی یا گاستروستومی باید نحوه گذاشتن لوله ی بینی - معدی و همچنین مراقبت از تجهیزات آن و نحوه آن را شرح دهید.
•  در مورد تهیه برنامه ای جهت دفع و پیش بینی زمان دفع بیمار توضیح دهید.
•  بیمار با اضافه کردن فیبر به رژیم غذایی، نوشیدن مایعات و استفاده از شیاف ها یا نرم کننده های مدفوع به صورت روزانه می تواند از یبوست پیشگیری کند.

مراقبت از افراد مسن

• اطمینان حاصل کنید که اعضای خانواده و ارایه دهنده مراقبت به این موضوع که افراد مسن مستعد واکنشهای دارویی هستند، واقف می باشند.
•  جهت تأمین تناسب بین درمان داروهای مصرفی، به تمامی ارایه دهندگان مراقبت های بهداشتی در مورد بیماری اطلاعات لازم را داده و آگاه باشید که برخی از اختلالات مثل آرتریت روماتوئید بر روی راه رفتن و ضعف بیمار اثر می گذارند.