اینجا یک ایستگاه  پرستاری است و تيم ما  اماده پاسخ گویی به تمام سوالات شما هستند  .

شما میتوانید با  تماس تلفنی يا شبكه هاي اجتماعي  تمام سوالات پرستاری و سلامت خود را مطرح نمایید .

شماره تماس 09120059441

شماره واتس آپ :09120059441

شماره تلگرام :09120059441

تروما به سر ( ضر به سر)

تروما به سر ( ضر به سر)                                                         Head Taurina

تعریف: هرگونه فشردگی ناگهانی، ضربه و یا آسیب فیزیکی به سر، که منجر به صدمه به بافت مغز شود را «ضربه به سر» میگویند. صدمات سر به انواع باز یا نفوذی و بسته یا غیر نافذ طبقه بندی می شود.

انواع صدمات شامل صدمات پوست سر (پارگی، خراشیدگی، هماتوم)، شکستگیهای جمجمه (خطی، فرورفته، قاعدهای)، تکانهای مغزی (از دست دادن موقت هوشیاری بعد از ضربات مغزی که ممکن است چند روزی طول بکشد) و کوفتگی (خون مردگی بافت مغز و مختل شدن عملکرد عصبی) و هماتوم ساب دورال (جمع شدن خون در فضای بین مغز و استخوان جمجمه) میباشد.

علل، عوامل مؤثر و عوامل خطر

• تروما تصادفات خودروهای سنگین، موتور سیکلت، دوچرخه و سقوط

به ضرب و شتم: تیر خوردگی، چاقو خوردگی

علایم و شکایات

به دوره های هوشیاری به دنبال عدم هوشیاری

• به تکان مغز هم فراموشی: آنتروگراد (پیش گستر)، رتروگراد (پس گستر) WX امسر در ۵ نه تهوع و استفراغ نام سرگیجه کوفتگی به • دهد. «» تغییرات ذهنی: گیجی، ناآرامی (آژیتاسیون)، بی قراری، دلیریوم، بهت استوپور)،

کما حالتهای بدنی: دکورتیکها، دسر بره اختلالات حسی حرکتی: یک طرفه یا دوطرفه، بیحسی یا فلج مردمکه های نامتقارن و حرکات چشمی ناهماهنگ تگیهای جمجمه نز، خروج ترشح از گوش و بینی * سردردهای ناحیهای ۳ • 8 اکیموز دوطرفه دور چشمی (چشمهای راکون ) نه نقص شنوایی هماتوم سابا دورال به سردرد؛ یک طرفه و در سمت هماتوم

کاهش سطح هوشیاری ضعف خوابآلودگی

عوارض

ادم مغزی نقایص نورولوژیک و حسی حرکتی افزایش فشار داخل جمجمه خونریزی داخل جمجمه هماتوم: سابا دورال (زیر سخت شامه)، اپیدورال (روی سخت شامه) فتق مغزی میسر

l. Degoriticate 2. Decerebrae 3. Raccothis Eye

 l. Concussion 2. Contiusion

صدمه مغزی

• نارسایی تنفسی

عوارض خطرناک: افزایش فشار داخل جمجمه

تست های تشخیصی

 هر یک از پروسیجرها، هدف، احساس طبیعی احتمالی و مراقبتهای قبل و بعد از پروسیجر را شرح دهید. به عکسبرداری توسط اشعه ی X از جمجمه: برای دیدن قسمتهای استخوانی و

شکستگیها عکسبرداری از گردن توسط اشعه ی X: برای تأیید یا رد آسیب مهرههای گردنی MRI و CT-SCan: برای بررسی هماتوم و تغییر شکل بطن های مغزی نمونه گیری از مایع مغزی نخاعی: ممکن است در صورت افزایش فشار داخل جمجمه کنتراندیکاسیون داشته باشد. آنژیوگرافی مغزی: برای یافتن محل هماتومها و جابجایی عروق الکتروانسفالو گرام: برای بررسی فعالیت مغزی با پنومواسفالو گرام: برای بررسی جابجایی، تغییر شکل یا اتساع بطنهای مغزی C سیسترنوگرام : برای تشخیص محل پارگی دورا و شکستگیهای جمجمه ندرتمان طبی به درمان از: باز کردن راه هوایی جهت فراهم نمودن تهویه و اکسیژناسیون کافی جه قرار دادن بیمار در وضعیت صحیح با بالا قرار دادن سر تخت به منظور بهبود

تخلیه ی وریدی و در نتیجه کاهش فشار داخل جمجمه و احتقان و ادم مغزی پتوی خنک کننده" جهت جلوگیری از هیپوترمی گردنبند طبی جهت ثابت کردن ستون فقرات گردنی هیپر ونتیله کردن بیمار جهت کاهش ادم مغزی بازتوانی شامل: - فیزیوتراپی

کاردرمانی گفتاردرمانی

به دست آوردن عادت روده و مثانه باز توانی شناختی

رژیم غذایی 1- بلافاصله پس از ضربه، بیمار باید NPO باشد (چیزی از راه دهان نخورد)، ولی بعداً تغذیه ی کامل وریدی (TPN)، اینترالیپید " تغذیه ی لولهای و یا تغذیه ی تدریجی شروع میشود که در کل تغذیه ی بیمار بستگی به سطح

l(liste:TIlogram 2. Hypothermia Blanket 3. Intralipit

سیاری بیمار، توانایی او برای بلعیدن و عملکرد دستگاه معدی - رودهای

ندارد. {! مصرف مایعات به منظور کاهش دادن ادم مغزی باید محدود شود. پایش فشار داخل جمجمهای به متظور بررسی ادم مغزی پایش همودینامیک: برای ارزیابی وضعیت حجتم مایع سوندگذاری ادراری: برای اندازه گیری برونده ادراری 6 لوله بینی معدی: برای کشیدن محتویات معدی و هوای آزاد در معده

روها

۰ داروهای ضدصرع

گلوکوکورتیکوئیل ها

دیورتیکاهای اسموتیک: مانیتول

دیورتیکاها: فورزماید (لازیکس) (دیورتیکهای مؤثر بر قوس هنله )

آنتیبیوتیکها

پروفیلاکسی برای کزاز

ضد تب

ضددردها

آرامبخش ها

آنتی اسیدها و بلوک کننده های گیرنده H2

نرم کننده های مدفوع

عوامل بلوک کننده عصبی عضلانی

درمان کما توسط بار بیتوراتها

بخیه کردن: برای ترمیم پارگیهای سطحی کرانیوتومی و کرانیکتومی : برای خارج کردن هماتوم ها، کنترل خونریزی، خارج کردن تکه های استخوان و اشیاء خارجی، دبریدمان بافتی، و بالا آوردن شکستگیهای فرورفته ترفیناسیون " (سوراخ کردن جمجمه) یا برهول : برای خارج کردن هماتومها و قرار دادن ابزارهای مانیتورینگ داخل جمجمهای کرانیوپلاستی: برای ترمیم نقایص تروماتیک در جمجمه ونتریکولوستومی: برای خارج کردن مایع مغزی - نخاعی اضافی پروسیجر قرار دادن شنت بطنی: برای خارج کردن مایع مغزی - نخاعی و کاهش فشار داخل جمجمد

مراقبت در منزل

 اطلاعات عمومی

• آموزش های کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره

1. Craniotomy 2. Craniectomy 3. Trephination

| Burir Hitle

تلفن پزشک یا پرستار را فراهم کنید تا در صورت بروز هرگونه سؤال تماس بگیرند. یک برگه مخصوص ضربه سر به منظور کمک به آموزش فراهم نمایید. انواع ضربه به سر، علل، عوامل مؤثر، مراقبت و درمان، عوارضس باقیمانده و پیشگیری از صدمات بیشتر را برای بیمار توضیح دهید.

مراقبت از زخم / شراقبت از محل برش جراحی به روش مراقبت از هر یک از پارگی ها و زخم های جراحی را در صورتی که اندیکانسسیون دارد، برای بیمار شرح داده و نمایش دهید، 9: ناحیه را به ملایمت بشویید. به دستکش تمیز پوشیده و زخمهای پوست سر را توسط گاز پانسمان کنید.

علایم هشداردهنده

هشدار: بیمار در صورت داشتن علایم افزایش فشار داخل جمجمه، باید سریعاً پایه مراکز درمانی مراجعه کند.

به علایم و شکایاتی را که باید به پزشک و پرستار گزارش شود، مرور کنید. 2: عفونت زخم جراحی: قنبه، قرمزی، حساسیت در لمس، گرمی و خروج مایع چرکی 3: مننژیت: تب، لرز، کسالت، سفتی و درد پشت، سفتی گردن - : تغییرات نورولوژیکی: تغییرات رفتاری و نیز تفییر در شخصیت، تحریکپذیری،

گیجی، بریده بریده صحبت کردن، بی حالی و خواب آلودگی تغییرات حسی حرکتی: ناهماهنگی، ضعف در اندامها و اشکال در راه رفتن افزایش فشار داخل جمجتمه؛ تغییر سطوح هوشیاری مانند مشکل در بیدار کردن بیمار و یا خوابآلودگی مفرط، تهوع، استفراغ، تشنج، بدتر شدن سردرد غیرطبیعی شدن بینایی یا غیرعادی شدن بینایی: تاری دید، دوبینی، تغییر در میدان بینایی، عمق یا درک تغییر در توانایی شناختی قضاوت، کنترل عاطفی، جهتیابی، خافظه و تمرکز نشت مایع مغزی - نخاعی: خروج مایع شفاف یا خونی از گوش، بینی یا گلو: شکایت بیمار از طعم نمک در دهان و یا بلع مکرر، وجود هاله دایرهای شکل روی روبالشی

مه دیسترس تنفسی (زجر تنفسی)

آموزشهای ویژه

= در صورتی که بیمار با فسر به به سر خفیف برای مراقبت به خانه مرخص شده است، به فرد مراقبت دهنده ی همراه او آموزش دهید که ۲۴ تا ۴۸ ساعت در کنار او بماند. به مراقبت دهنده بیمار بگویید که در شعبه اول هر ۲ ساعت بیمار را بیدار کرده و از او نام و مکانش را سؤال کند و ببیند که آیا بیمار، مراقبت دهنده ی خود را می شناسد یا نه؛ و در صورتی که قادر به بیدار کردن بیمار نبود، سریعا پزشک را در جریان قرار داده و بیمار را به بیمارستان برگرداند. در صورتی که اندیکاسیون وجود دارد، احتیاطهای مربوط به تشنج را آموزش دهید. ن، سعی شود که از افتادن بیمار جلوگیری شود. 6 بیمار را در روی کف اتاق آرام کنید. ده سر بیمار را حمایت کرده و از آن محافظت کنید. تم: بیمار را به یک طرف بچرخانید.

(ته لوازم منزل و هرگونه جسم تیز را از اطراف بیمار بردارید. ب : لباس های تنگ اطراف گردن بیمار را شل کنید. 3. در کنار بیمار بمانید و فورا با پزشک تماس بگیرید. توضیح دهید که برخی از اثرات بیماری (سندرم پس از ضربه) مانند سرگیجه، سردرد، از دست دادن حافظه ممکن است برای ۳ تا ۴ ماه پس از ضربه باقی بماند، توضیح دهید که ممکن است بیمار پس از ضربه به سر تغییر شخصیت، رفتارهای اجتماعی نامناسب عاطفه نامناسب، توهم و تغییر الگوی خواب را تجتر به کند. در صورتی که ضرورت دارد، به بیمار کمک کنید تا به ابزارهای کمکی برای جابجایی |- .و فعالیتهای روزانه زندگی دست یابد به بیماران مبتلا به تکان مغزی توصیه نمایید تا از انجام مانور والسالوا از قبیل فشار زیاد هنگام دفع مدفوع و سرفه، عطسه و فین کردن شدید خودداری کند. برای تسکین درد روش های غیر دارویی (تجسم سازی، تصورات هدایت شده، تفکر عمیق، آرام سازی و بیوفیدبک بازخورد زیستی ) را به آنها پیشنهاد کنید،

داروها

 به هدف به مقدار زمان و روش متصرف هر یکا از داروهای تجویز شده و عوارض جانبی را که باید به پزشک یا پرستار گزارش شود، توضیح دهید. بر اهمیت پرهیز از مصرف داروهای بدون نسخه (OIC) بدون مشورت پزشک تاکید نمایید. به بیمار بگویید به دلیل خطر خونریزی آسپرین مصرف نکند.

بیمار را تشویق کنید با توجه به شغل، تفریحات و فعالیت هایش، در مورد توانایی ها و محدودیتهای خود مسحیت کند. بیمار را تشویق کنید تا فعالیت های مراقبت از خود را در حد تحمل انجام دهد. بیمار را به تصمیم گیری در کارها تشویق تمایید. برای بیمار فعالیت روزانه سازمان یافته همراه با دورههای استراحت برنامه ریزی شده فراهم نمایید، به مراقیت دهنده بیمار توصیه کنید تا از حمایت بیش از اندازه از بیمار خودداری گند. به مراقبت دهنده و خانوادهبیمار کمک کنید تا خطرات موجود در منزل را شناسایی کرده و آنها را به منظور جلوگیری از صدمه و سقوط تصحیح کننده شامل:

: همده اشیاء خطرناک را بردارند. یک راه و مسیر مطمئن را برای بیمار تأمین کنید. روشنایی مناسبی را فراهم نمایید. برای بیمار کفش و عینک مناسمپا فراهم گنید، اشیاء را در میدان بینایی بیمار قرار دهید، برای بیمار وسایل کمکی و ایمنی مانند پاگرد، نرده و صندلی مخصوص دوش

به بیمار و مراقبت دهنده او آموزش دهید تا در هنگام جابجایی بیمار را کمک کنند و یا بر او نظارت داشته باشند. به خانواده بیمار ورزشهای دامنه ی حرکتی مفاصل را آموزش داده و آنها را تشویق کنید تا در انجام برنامههای ورزشی بیمار شرکت فعال داشته باشند. به بیمار آموزش دهید تا از نوشیدن الکل، رانندگی، کشیدن سیگار، کار کردن با ابزار

و ماشینهای خطرناکه، ورزش هایی تماسی، خمام در وان و شما تا زمانی که پزشک اجازه نداده، خودداری کند.

رژیم غذایی g. به بیمار توصیه کنید تا غذا را به خوبی جویده و به آهستگی آن را ببلعد، ه در صورتی که دستور داده شده است، برای بیمار تغذیه تکمیلی فراهم نمایید.

مرا شیفته از افراد همدسامسن = خانواده و مراقبین بیمار باید بدانند که افراد مسن با تغییرات رفتاری و علایم دمانس

باید از نظر هماتوم مغزی غربالگری شوند. افراد مسن مستعد افتادن هستند و همچنین مصرف داروهای ضدانعقاد توسط آنها، باعث پیدایش همانوم های سابا دورال مزمن می شود.

مراقبت شاتی روانی - اجنماعی به بیمار و مراقیت دهنده ی او را تشویق نمایید تا ترس ها و نگرانی های خود را در مورد ضربه به سر، ناتوانی، تغییرات بدنی و عملکردی و سازش با نقایص باقی مانده و با پیامدهای ذهنی و عاطفی به زبان بیاورند. = بیمار را تشویق به شرکت در مشاوره نمایید.

مراقبت هشای پیگیری ه بر اهمیت ملاقاتهای منظم با پزشکه فیزیوتراپ، کاردرمان و گفتاردرمان تأکید کرده

و مطمئن شوید که بیمار نام و شماره تلفن های ضروری را دارد. در صورتی که مناسب می بینید، بیمار را تشویق کنید تا برای خود یک دستبند هشدار پزشکی و یک کارت که در آن تشخیصی، داروها و درمان، لیست شده را تهیه کند.

از جا افته بیمار را به یک مددکار اجتماعی برای حمایت و مشاوره بیشتر ارجاع دهید. بیمار و مراقبت دهنده را کمک نمایید تا بتوانند به گروههای حمایتی، منابع اجتماعی و سرویس های حمایتی بهداشتی در منزل دست پیدا کنند. بیمار را برای خدمات حمایتی ارجاع دهید.