اینجا یک ایستگاه  پرستاری است و تيم ما  اماده پاسخ گویی به تمام سوالات شما هستند  .

شما میتوانید با  تماس تلفنی يا شبكه هاي اجتماعي  تمام سوالات پرستاری و سلامت خود را مطرح نمایید .

شماره تماس 09120059441

شماره واتس آپ :09120059441

شماره تلگرام :09120059441

تومور مغزی

Brain Timor تومورهای مغزی                                                                                      

تعریف : ضایعات فضاگیری هستند که سبب ایجاد فشار، تهاجم و یا تخریب بافتهای احاطه کننده مغز و ساختمانهای عصبی میشوند، تومورهای مغزی می تواند در هر سنی اتفاق افتد و میتوانند اولیه، متاستاتیک و یا دارای منشأ پیش رونده باشند. در بالغین بیشترین میزان شیوع بین ۴۰ تا ۶۰ سالگی است. در کودکان اکثر تومورهای مغزی قبل از ۱ سالگی و یا بین سنین ۲ تا ۱۲ سالگی اتفاق میافتد، تومورها بر اساس خصوصیات بافتشناسی و درجه ی بدخیمی طبقه بندی می شوند. پیش آگهی بستگی به نوع تومور و وضعیت سلامتی بیمار دارد.

علل و عوامل مؤثر

علت تومورهای مغزی ناشناخته است. بعضی از تئوریها شامل عوامل ژنتیک، هورمونی، فاکتورها یا مواد شیمیایی، اشعه، تروما، ویروسها و رژیم غذایی هستند.

علایم و نشانه ها

  • یکی از اولین علایم و نشانه ها خاصیت غافلگیرکنندگی آن است. یافته ها براساس نوع تومور، محل و میزان تهاجم انها متفاوت است.
  • سردرد: موضعی یا عمومی
  • تشنج
  • تغییرات شعوری، رفتاری و شخصیتی: عدم آگاهی به زمان و مکان، عدم توانایی در اجرای دستورات، تحریکپذیری، قراموشی، کاهش حافظه، اختلال در قضاوت
  • کاهش سطح هوشیاری، گیجی و یا کما
  • استفراغ همراه با یا بدون تهوع، اغلب در صبح
  • سرگیجه که با تغییر پوزیشن اتفاق میافتد.
  • تغییرات بینایی: دوبینی، اختلال میدان بینایی
  • کاهش قدرت بینایی کاهش قدرت حرکتی: همی پارزی و همی پلژی
  • افازی
  • اختلال در راه رفتن: اختلال در حفظ تعادل، عدم هماهتگی در حرکت
  • اختلالات شنوایی
  • اختلالات حسی: هیپراستزیا، پاراستزی، اگنوزی (عدم توانایی در تشخیص)، اپراکسی (عدم توانایی در به کاربردن اشیاء). آگرافی (عدم توانایی در نوشتن) و آسترگنوسیس
  • اختلال عملکرد اعصاب جمجمه ای

عوارض

  •  ادم مغزی
  • افزایش فشار داخل جمجمه
  • فشردگی مغز، اعصاب جمجمه ای و عروق مغزی
  • آسیبهای عصبی خفیف تا شدید
  • تغییرات هورمونی
  • هیدروسفالی
  • تغییر سطح هوشیاری
  • تغییر عملکرد تنفسی
  • فتق مغزی

عوارض خطرناک: افزایش فشار داخل مغز (ICP)، سردرد ناگهانی، تهوع، استفراغ، کاهش سطح هوشیاری و کاهش بینایی

تست های تشخیصی

  • هر یک از پروسیجرها، هدف، احساس طبیعی احتمالی و مراقبت های قبل و بعد از پروسیجر را شرح دهید.
  • گرافی جمجمه: نسبت به بیشتر تومورها حساس نیست.
  • CT اسکن مغز: برای تعیین محل تومور و تشخیص اندازه ی آن و برای بررسی

از نظر ادم مغز

  •  آنژیوگرافی مغز: بررسی عروق تومور و عروق اطراف تومور
  • MRI  برای تعیین اندازه و محل تومور و وضعیت عروقی تومور و ادم مغزی

 

  • بیوپسی مغز [1] : برای بررسی تومور از نظر بافتشناسی و تعیین درجه ی تومور اندازه گیری فشار داخل جمجمه

درمان

• درمان اختصاصی بسته به نوع بافت شناسی تومور، محل و میزان دسترسی به تومور و میزان حساسیت تومور به اشعه انجام می شود.

طبی

  • درمان
    • رادیوتراپی (پرتودرمانی)
    • شیمی درمانی
  • داروها
    • کورتیکواستروئیدها مثل دگزامتازون (دکادرون): برای کنترل ادم مغزی و کاهش فشار داخل جمجمه
    • دیورتیک های اسموتیک: برای کاهش ادم مغزی
    •  ضدتشنج ها مثل فنی توئین (دیلانتین): برای پیشگیری از تشنج
    •  H2 بلوکرها مثل سایمتیدین یا رانیتیدین: برای پیشگیری از زخمهای استرسی
    • آنتی اسیدها
    • مسکن ها: برای تسکین سردرد
    • ضد استفراغ ها: برای به حداقل رساندن تهوع و استفراغ
    • محدودیت مصرف مایعات: جهت پیشگیری از ادم مغزی

 

 

 

جراحی

  • برداشتن تومور از طریق جراحی (مبحث کرانیوتومی یا کرانیکتومی را ببینید.)
  • جراحی با استفاده از لیزر
  • میکروسرجری
  • شنت بطنی - دهلیزی یا بطنی - شکمی برای تخلیه مایع مغزی - نخاعی (CSF)

مراقبت در منزل

اطلاعات عمومی

  • آموزش های کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره تلفن پزشک یا پرستار را فراهم کنید تا در صورت بروز هرگونه سؤال تماس بگیرند.
  • توضیحات لازم را به بیمار در مورد نوع تومور مغزی، علل و عوامل مؤثر در ایجاد آن ارایه دهید.
  • آموزش بیمار انفرادی بوده و بستگی به محل، نوع تومور، بدخیمی آن و درمان های پیشنهادی دارد.

علایم هشدار دهنده

هشدار: در صورت تغییر در سطح هوشیاری، بیمار باید سریعاً به یک مرکز اورژانس رسانده شود.

  •  علایم و شکایاتی را که باید به پزشک و پرستار گزارش شود، مرور کنید.
    • حملات تشنج
    • تغییرات رفتاری و عصبی
    • تغییرات تنفسی
    • عفونت همراه با تب
    • خونریزی
    • زخم استرسی: نفخ شکم، درد، استفراغ، مدفوع قیری رنگ

آموزش های ویژده

  • با بیمار و خانواده اش در مورد ناتوانی ها و محدودیت هایی جشمی صحبت کنید.
  • به بیمار برای دستیابی به وسایل مناسب برای مراقبت از خود، نوتوانی، حرکت کردن، عملکردهای حسی مثل سمعک یا عینک کمک کنید.
  • به فرد مراقبت دهنده در شناخت موقعیت و اصلاح مخاطرات در خانه بیمار در صورتی که بیمار عوارض شدید دارد، کمک کنید.
  • به بیمار و مراقب او در مورد اقدامات لازم حین تشنج آموزش دهید.

داروها

  • هدف، مقدار، زمان و روش مصرف هر یک از داروهای تجویز شده و عوارض، جانبی را که باید به پزشک یا پرستار گزارش شود، توضیح دهید.
  • در مورد عوارضر شیمی درمانی و رادیوتراپی به بیمار توضیح دهید. اقداماتی را که بیمار می تواند برای کاهش این عوارض انجام دهد، به او اموزش دهید.

فعالیت

  • در مورد محدودیت هایی که در نتیجه تغییر عملکرد عصبی به بیمار تحمیل می شود، توضیح دهید.

رژیم غذایی

  • به بیمار توضیح دهید که رژیم باید منظم و براساس تجویز پزشک باشد.

 

 

 

روش های درمانی جایگزین

  • در مورد ترکیب این گونه درمان ها با برنامه ی اصلی درمان صحبت کرده و مطمئن شوید که این روشهایی درمانی مضر نبوده یا با داروهای تجویز شده تداخل ندارند.
  • یوگا، تکنیک های آرام سازی و بیوفیدبک به کاهش استرس کمک می کنند؛ طب سوزنی جهت کم کردن عوارض جانبی داروها و گیاهان دارویی مثل استرالاگوس و پنجه ی گربه باعث تحریک سیستم ایمنی می شود.

مراقبت از افراد مسن

بیمار مسن و مراقبین او باید بدانند که:

  • تغییرات مربوط به سن در متابولیسم، ممکن است منجر به عوارض جانبی بیشتر شیمی درمانی و پرتودرمانی شود.
  • سستی مربوط به پیری باعث میشود که فرد مسن تحمل کمتری نسبت به اسهال و استفراغ داشته باشد، بنابراین هرگونه علامتی از گیجی و دهیدراتاسیون باید به پزشک گزارش شود،
  • در افراد مسن به علت کاهش سطح تحمل و کاهش قدرت عضلانی، روند بهبودی گند خواهد بود.

مراقبت های روانی اجتماعی

  • بیمار را به بیان ترس ها و نگرانی هایش در مورد پیش آگهی بیماری، تغییر تصویر ذهنی و مرگ تشویق کنید
  •  با مراقبت دهنده در مورد حفظ استقلال بیمار و اجتناب از حمایت بیش از حد وی صحبتت کنید.
  • مراقب بیمار را برای استفاده از منابع جهت کمک به توسعه ی یک برنامه ی مراقبتی در منزل راهنمایی کنید
  • بیمار را به ادامه عملکردش (حرفه ای و اجتماعی) تا حد ممکن تشویق کنید تا از محرومیت حسی و انزوای اجتماعی بیمار اجتناب شود.
  • بیمار را تشویق کنید تا جهت انجام فعالیت هایش در صورت نیاز کمک بگیرد.

مراقبت های پیگیری

  • بر اهمیت ویزیت های منظم و پیگیر تأکید کنید و مطمئن شوید که بیمار نام و شماره تلفن های ضروری را دارد.

ارجاعات

  • بیمار را به مراکز کاردرمانی و فیزیوتراپی جهت شروع برنامه نوتوانی ارجاع دهید. در صورت لزوم بیمار را به یک گفتار درمان ارجاع دهید.
  • بیمار را برای مشاوره ی تغذیه ارجاع دهید تا تغذیه ی مناسب در طول شیمی درمانی و رادیوتراپی تأمین شود.
  • بیمار را به گروه های حمایتی ارجاع دهید.
  •  به بیمار و فرد مراقب دهنده برای یافتن منابع و تسهیلات پرستاری و سرویس های اجتماعی کمک کنید.
 

[1] . Stereotaxic biopsy