اینجا یک ایستگاه  پرستاری است و تيم ما  اماده پاسخ گویی به تمام سوالات شما هستند  .

شما میتوانید با  تماس تلفنی يا شبكه هاي اجتماعي  تمام سوالات پرستاری و سلامت خود را مطرح نمایید .

شماره تماس 09120059441

شماره واتس آپ :09120059441

شماره تلگرام :09120059441

سلولیت

سلولیت                                                         cellulitis

  • تعریف: سلولیت همان التهاب پوست و لایه های بافتی زیرپوستی مخصوصا ناشی از تهاجم باکتریایی از طریق نواحی آسیب دیده ی پوستی است. سلولیت ممکن است بدون نشانه ای از محل ورود آن باشد و از طریق فضای بافتی پخش شود.

استرپتوکوکوس بیوژنوس و استافیایوگوکومو اورئوس شایعترین ارگانیسمهای مسئول بیماری هستند.

علل و تعوامل خطرزا

  • ترومای پوست
  • زخم پوستی
  •  ادم لنفاوی

علایم و نشانه ها

  • درد موضعی، قرمزی، تورم و تندرنس پوستی
  • پوست ناحیه ی مبتلا شبیه پوست پرتقال به نظر میرسد.
  • شیارهای لنفانژنیت، شیارهای قرمز بر روی پوست
  • تب و لرز و ناخوشی
  • ضایعات مشخص یا زخم باز
  • ترشحات چرکی از زخم
  • پاسخ های سیستمیک: تب و لرز، سردرد، لنفادنوپاتی

عوارض

  • آبسه
  • سپسیس
  • گانگرن
  • آسیب سیستم لنفاوی

عوارض خطرناک: التهاب نکروزه ی فاشیا

تست های تشخیصی

  • هر یک از پروسیجرها، هدف آن، احساس طبیعی اختمالی و سراقبت های قبل و بعد از پروسیجر را شرح دهید.
    • تست تشخیص ارگانیسم مسئول بیماری: استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه A یا استافیلووکوکوس اورئوس
    • کشت از ضایعات پوستی
    • کشت خون
    • تست های خونی
      •  = CBC و WBC جهت تعیین فرآیند التهاب
      • افزایش ESR

درمان

 طیی

  •  درمان
    •  آنتی بیوتیکهای خوراکی در موارد خفیف
    • درمان آنتی بیوتیک وریدی جهت عفونت های شدید که نیازمند بستری شدن در بیمارستان به مدت ۱۴- 7 روز است.
    •  بی حرکتی و بالا بردن اندام مبتلا جهت کاهش ادم
    • کمپرسی متناوب سرد و گرم جهت افزایش گردش خون و تقویت التیام زخم
    • مسکن ها و ضد تباها (اسپرین، استامینوفن)

جراحی

  • برش جراحی و درناژ کردن در مواقعی که درمان دارویی پاسخگو نبوده و یا آسیبی بافتی رخ داده است.
  • دبریدمان جهت خارج کردن بافت آسیبدیده

مراقبت در منزل

اطلاعات عمومی

  • به بیمار و مراقبت دهنده آموزشی به صورت کتبی و شفاهی دهید و به آنها نام و شماره تلفن پرستار و پزشک دهید تا ذر جسورت هر گوته مشکلی تماس بگیرند،
  • در مورد اختلال و عوامل مؤثر برای بیمار توضیح دهید.

علایم هشدار دهنده

  • علایم و نشانه هایی که بیمار باید به پزشک و یا پرستار گزارش کند. را مرور کنید:
    • سردرد، تنبه و لرز
  • درد موضعی، قرمزی، تورم، گرمی
  • ترشحات چرکی بدبو از پانسمان یا زخم

آموزش های ویژه

  • در مورد اهمیت بالا بردن و بی خرگهت نگاه داشتن اندام مبتلا برای حداقل ۳-۲ روز و تا زمان رفع قرمزی و تورم تأکید کنید تا ادم کاهش یابد و جریان خون جهت افزایش سرعت ترمیم افزایش یابد.
  • آموزش های لازم جهت مراقبت از زخم و تعویض پانسمان را برای بیمار بیان کنید.
    • توضیح دهید که چگونه زخم باز را شستشو دهد و به آرامی آن را با کمک آب و صابون تمیز کند و این که آن را چگونه به شیوه ی آسپتیک جهت جلوگیری از انتشار عفونت پانسمان کند.
    •  به بیمار آموزش دهید که قبل و بعد از تعویض پانسمان دست ها را بشوید و توضیح دهید که جهت جلوگیری از انتشار عفونت، پانسمان آلوده را دور بیندازد.
    • به بیمار توصیه کنید لباس هایش را به صورت جداگانه در آب گرم شستشو دهد. تا از گسترش عفونت پیشگیری شود.
    • به بیمار نشان دهید که چگونه از کمپرس سرد و به تناوب آن از کمپرس گرم جهت افزایش خون رسانی به ناحیه مبتلا استفاده کند.
  • به بیمار توضیح دهید که چگونه می تواند از عود عفونت جلوگیری کند
    • از تروما جلوگیری شود، لباس هایی استین بلند و یا شلوار در فعالیت هایی مثل باغبانی بپوشد.
    •  پوست را تمیز و مرطوب نگه دارد،
    •  از انگشتان و ناخن هاً محافظت کند.
    •  اندام متورم را در طی دوران استراحت جهت کمک به جریان لنفاتیک بالا نگه دارد.

داروها

  •  در مورد هدف، دوز، برنامه و روش تجویز هریک از داروهای تجویز شده و همچنین عوارض جانبی که باید به پزشک و یا پرستار گزارش شود را توضیح دهید.
  •  به بیمار توضیح دهید که بعد از مشخص شدن عفونت، لازم است که بیمار به مدت یک هفته از آنتی بیوتیکهای خوراکی استفاده کند و توضیح دهید که بر حسبب شدت عفونت ممکن است طول دوره ی درمان تا چندین هفته نیز ادامه یابد.

فعالیت

  • در مورد نیاز به بی حرکتی و بالا نگه داشتن اندام مبتلا حداقل به مدت ۳-۲ روز با بیمار صبحثبت کنید.
  •  به بیمار آگاهی دهید که مجاز به فعالیت در حد تحمل و با کمک وسایل حمایتی (اسلینگ و چوب زیربغل) میباشد، تا زمانی که ادم و قرمزی کاهش یابد.
  • به بیمار آموزش دهید که از وسایل کمکی جهت حرکت استفاده کند.

مراقبت پیگیری

  •  بر اهمیت ویزیت های پیگیر و منظم تاکید کنید و مطمئن شوید که بیمار نام و شماره تلفن های ضروری را دارد.