اینجا یک ایستگاه  پرستاری است و تيم ما  اماده پاسخ گویی به تمام سوالات شما هستند  .

شما میتوانید با  تماس تلفنی يا شبكه هاي اجتماعي  تمام سوالات پرستاری و سلامت خود را مطرح نمایید .

شماره تماس 09120059441

شماره واتس آپ :09120059441

شماره تلگرام :09120059441

گانگران

گانگران                                                 Gangrene

تعریف، گانگرن، نکروز یا مرگ بافتها است که معمولاً در نتیجه کاهش عرضه ی خون (ایسکمی)، عفونتهای باکتریال و متعاقب تخریب و عفونت ایجاد می شود. اندام ها معمولاً بیشتر درگیر می شوند، ولی گانگرن میتواند در اعضای داخلی (نظیر روده ها یا کیسه ی صفرا) اتفاق افتد. گانگرن ممکن است عارضه یک فتق استرانگوله، ایاندیسیت، ترومبوز شریان های مزانتریک، عفونت و یا دیابت ملیتوس باشد. گانگران همچنین می تواند به دنبال یک آسیب با له شدگی یا انسداد حاد جریان خون (بیماریهای عروقی، تورنیکت یا امبولی) باشد. گانگرن گازی، نکروز همراه با حبابهای گاز در بافتهای نرم است که می تواند به علت عوامل بیهوازی، هاگی شکل، گرم مثبت، کلستریدیوم پرفری جنز یا گونه های دیگر کلستریدیال و معمولا به دنبال تروما یا جراحی ایجاد شود. این عارضه می تواند در صورتی که با درمان مناسبی همراه نشود، به سرعت منجر به مرگ شود.

علایم و نشانه ها

به گانگران خشک: در این حالت، یک یا چند شریان دچار انسداد میشونده معمولاً در نتیجه ی آترواسکلروزیس متعاقب دیابت و یا بیماری عروق محیطی ایجاد می شود. از: اندام درگیر سرد، خشک، سیاه و چروک می شود.

گانگرن مرطوب: این وضعیت به دنبال یک آسیب فشارنده و یا هر عاملی که باعث قطع ناگهانی جریان خون به یک منطقه شود، رخ میدهد. اما اندام درگیر یا زخم، نکرونیک متعفن می شود. گانگرن گازی: این نوع از گانگران مرطوب به وسیله ی باکتریهای بیهوازی ایجاد می شود. 2، صدای خشخش در اثر تجمع دی اکسید کرین و هیدروژن در بافتهای نکروتیک

است

درد شدید منطقه ای، نکروز و ازهمگسیختگی بافت ترشحات بدبو

تاکیکاردی، تاکی پنه و هیپوتانسیون

هذیان

 گانگرن آمپوتاسیون

عوارض خطرناک: سندرم کمپارتمان

گانگران گازی شوکه همولیز

تستهای تشخیصی

 به هر یک از پروسیجرها، هدف، احساس طبیعی احتمالی و مراقبت های قبل و بعد از پروسیجر را شرح دهید. به تستهای آزمایشگاهی هم تستهای خونی: شمارش گلبولهای سفید و قرمز با هدف شناسایی روندهای

عفونی و همولیز کشت زخم بی هوازی و رنگآمیزی گرم ترشحات زخم: تشخیص کلستریدیوم پرفری جنر گرافی MRI و CT اسکن: برای به دست آوردن شواهدی مبنی بر وجود گاز در بافت ها

درمان

طبی

درمان

اکسیژن رسانی با فشار بالا: به منظور جلوگیری از افزایش تکثیر باکتری های بیهوازی

• داروها این ضددرد تا تعبیر تا انتی بیوتیک داخل وریدی: معمولا دوز بالای پنیسیلین

جراحی دبریدمان بافتهای مبتلا و عضلات نکروز شده

آمپوتاسیون

مراقبت در منزل

اطلاعات عمومی

آموزش های کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره تلفن پزشک و یا پرستار را نیز فراهم کنید تا در صورت بروز هرگونه سؤال، تماس بگیرند.

در مورد بیماری و عوامل مؤثر در ایجاد آن به بیمار توضیح دهید.

اگر آمپوتاسیون اندیکاسیون دارد، بیمار را جهت این عمل آماده کنید.

علایم هشداردهنده

 هشدار: بر اهمیت مطلع کردن پزشک یا پرستار در صورت مشاهده علایم اختلال عروقی (ایسکمی) نواحی اطراف تأکید کنید. این علایم شامل سردی پوست، رنگ پریدگی پوست، آبی رنگ شدن پوست و تورم ناگهانی یا درد شدید هستند.

به علایم و شکایاتی را که باید به پزشک و پرستار گزارش شود، مرور کنید.

عود عفونت: افزایش ادم، تغییر رنگ و ترشح و کریپتاسیون

آموزش های ویژه 

بیمار را جهت دبریدمان آماده کنید و در مورد دلیل انجام این پروسیجر برای بیمار توضیح دهید

• بعد از دبریدمان در مورد نحوه مراقبت از زخم و انجام پانسمان توضیح دهید.

بیمار باید روزانه زخم را مشاهده کند. زخم را بسیار دقیق تمیز کند. " از تکنیک آسپتیک جهت تعویض پانسمان استفاده کند.

داروها

به هدف به مقدار، زمان و روش مصرف هر یک از داروهای تجویز شده و عوارض جانبی را که باید به پزشک یا پرستار گزارش شود، توضیح دهید.

فعالیت برای بیمار لزوم استراحت جهت حفظ انرژی، تسریع بهبودی و کاهش فشار بر روی بافتهای درگیر را توضیح دهید. بر اهمیت بی حرکتی عضو مبتلا برای به حداقل رساندن گسترش ترشحات چرکی، تأکید کنید، تمرینات در محدوده دامنه حرکتی را برای حفظ قدرت غضلانی و خرکت مفاصل و جلوگیری از اتروفی بافت ها، به بیمار اموزش دهید. هنگامی که به بیمار اجازه خروج از تخت داده شد، نحوه ی استفاده از وسایل کمکی جهت خرکت را اموزش دهید.

رژیم غذایی

• از مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین مثل قهوه: چایی و سونا به علت ایجاد انقباض عروقی باید اجتناب شود.

• بیمار را به خوردن غذاهای سرشار از پروتئین برای کمک به بهبودی تشویق کنید.

مراقبتهای روانی – اجتماعی

 بیمار را به پرسیدن سؤال و بیان ترس و نگرانی اش در مورد از دست دادن یک عضو و یا تغییر در تصویر ذهنی اش تشویق کنید. به بیمار کمک کنید تا در برنامه آموزش مراقبت از زخم، شرکت مؤثر و فعال داشته

بیمار را به انجام مشاوره تشویق کنید.

مراقیت های تکمیلی و ارجاعات

= بر اهمیت ویزیته های منظم و پیگیر بیمار با پزشک، فیزیوتراپ و همچنین متخصص توانبخشی تاکید کنید و مطمئن شوید که بیمار نام و شماره تلفن های ضروری را دارد. بر اهمیت نکشیدن سیگار و عدم مصرف الکل هنگام قرار گرفتن در معرض سرماتاکید کنید