اینجا یک ایستگاه  پرستاری است و تيم ما  اماده پاسخ گویی به تمام سوالات شما هستند  .

شما میتوانید با  تماس تلفنی يا شبكه هاي اجتماعي  تمام سوالات پرستاری و سلامت خود را مطرح نمایید .

شماره تماس 09120059441

شماره واتس آپ :09120059441

شماره تلگرام :09120059441

هموروئیدکتومی

          هموروئیدکتومی                    Hemorrholdlectomy

تعریفن هموروئیدکتومی قطع و برداشتن هموروئیدی که به دیگر درمان ها پاسخ نمی دهد از طریق جراحی است.

آموزشهای قبیل از پروسیجر

به توضیحات پزشک در مورد پروسیجر و علت آن را مرور کنید. بیمار را تشویق کنید تا سؤال های خود را بپرسد و در مورد ترس ها و اضطراب هایش صحبت کند و نیاز به تکمیل فرم رضایت نامه ی کتبی را برای بیمار توضیح دهید.

مروری بر مراقبت های قبل از پروسیجر

برای بیمار توضیح دهید که این پروسیجر ممکن است در یک مرکز سرپایی انجام شود.

مروری بر مراقبت های پس از پروسیجر

• مراقبتهای پس از جراحی شامل کنترل درد، یک کردن مقعدی و دفع روده ای را شرح دهید،

برای بیمار توضیح دهید که بعد از عمل، هرچه بیمار زودتر از تخت خارج شود و راه بیفتد، حرکات رودهای خیلی سریع تر به حالت عادی بازمیگردد.

به بیمار توضیح دهید که هرچه حرکات رودهای وی بعد از عمل سریع تر بازگردد، به پیشگیری از عوارضی مانند تنگی مقعد کمک خواهد کرد (مثلا نرم کننده مدفوع).

بیمار بگویید که اولین حرکات رودهای پس از عمل به وسیله نرم کننده های مدفوع تحریک می شود.

بیمار را مطلع سازید که حرکات رودهای دردناک بوده و ممکن است باعثت سرگیجه شود

عوارض جانبی و مشکلات

به خونریزی

• عفونت

به تنگی یا فشردگی مقعد

مراقبت در منزل

اطلاعات عمومی

 آموزش های کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره تلفن پزشک و یا پر ستار را نیز فراهم کنید تا در صورت بروز هرگونه سؤال تماس بگیرند. هرگونه توضیحی در مورد پروسیجر و مراقبت های پیگیری را مرور کنید. تشکیل هموروئید، علل، فاکتورهای مؤثر، مراقبت، درمان و پتانسیل عود را برای بیمار توضیح دهید.

علایم هشدار دهنده

با هشدار: در صورتی که خونریزی شدید مقعدی رخ داد، بیمار باید سریعاً به مراکز درمانی مراجعه کند.

به علایم و شکایاتی را که باید به پزشک و پرستار گزارش شود، مرور کنید. 9، عفونت: تب، درناژ چرکی (خروج ترشح چرکی)، قرمزی، تورم، گرمی و حساسیت

در لمس افزایش خونریزی مقعدی (بیش از ۲ پد اشباع از خون در ۸ ساعت) فشار مداوم و پیدرپی برای دفع مدفوع

احتباس ادراری

یبوست یا عدم وجود حرکات رودهای

آموزشهای ویژه

• موارد مربوط به پک کردن مقعد و پانسمان کردن ناحیه پرینه، شامل نحوه ی انجام پروسیجره دفعات انجام آن و علایمی را که باید گزارش شود، برای بیمار شرح دهید و روش انجام آن را نشان دهید. به بیمار کمک کنید تا وسایل لازم از قبیل پانسمان و پدهای پرینه را برای جلوگیری از تراوش ترشح به لباس ها، پس از عمل تهیه کند.

به بیمار توصیه کنید تا روی بالش های اسفنجی نرم یا بالشتک بنشیند و از نشستن بر روی حلقه های لاستیکی و بادی پرهیز کند، چرا که موجب جدا کردن باسنها از یکدیگر می شود. بر اهمیت تمیز بودن همیشگی ناحیه پرینه تأکید کنید و به بیمار توضیح دهید که بهداشت صحیح به جلوگیری از عفونت کمک می کند. به بیمار آموزش دهید تا پس از حرکات رودهای (دفع ) ناحیه را به آرامی تمیز کند و بیمار را تشویق نمایید تا از پاک کنندههای مرطوب پرینه استفاده کند. به بیمار توصیه کنید تا بهبودی کامل از آمیزش مقعدی امتناع کند. بیمار را آگاه کنید که انتظار خونریزی را ۸ تا ۱۲ روز پس از عمل و تا هنگامی که بخشیه ها (سوچورها) شروع به جذب شدن می کنند را داشته باشد.

رژیم غذایی

ه به بیمار توصیه کنید که به منظور کاهش یبوست، رژیم غذایی حاوی فیبر را ادامه

دهقافله در صورتی که کنتراندیکاسیونی نداشته باشد ه به بیمار توصیه کنید روزانه ۳-۲ لیتر آب یا شربتهای رقیق میوه ها را میل کند.

فعالیت در صورتی که منعی وجود ندارده بیمار را به انجام پیادهروی ۲ بار در روز و هر بار بهٔ مدت ۱۰ دقیقه تشویق کنید،

روشهای دیگر درمانی

به به بیمار توصیه کنید که ملین های گیاهی را در صورتی که با داروهای دیگر تداخل نداشته باشند، مصرف کند.

مراقبت از افراد مسن

فرد مسن و خانوادهی او باید بدانند که در افراد مسن به علت تغییرات وابسته به سن در حرکات روده ای، یبوست به راحتی پیشرفت می کند.

ه جهت کاهش یبوست بر اجرای یک برنامه رژیمی مناسب تأکید کنید.

ه در صورت لزوم، بیمار را جهت استفاده از غذاها با فیبر بالا، به تهیه دندان مصنوعی تشویق کنید.

مراقبتهای روانی - اجتماعی

ه بیمار را تشویق کنید تا علی رغم ناراحتی هایش، در مورد علایم بیماری خود صحبت کند.

ه بیمار را جهت شرکت در برنامه ی مراقبتی حمایت کنید.

مراقبتهای پیگیری و ارجاعات

ه بر اهمیت ویزیتهای منظم و پیگیر تأکید کنید و مطمئن شوید که بیمار نام و شماره تلفن های ضروری را دارد. به بیمار کمک کنید تا به سرویس های خدمات مراقبت در منزل و وسایل مورد نیاز دسترسی پیدا کنند.